پارت دویست و نود و هفتم :
آرمان جوابی نداد. قدرت کلمات از او گرفته شده بود.
سام اسلحه را پایین آورد، دست آزادش را لرزان به سمت دستگیره در دراز کرد، در حالی که گریه بی‌صدای آرمان، نوید ویرانی کامل روح او را می‌داد.
- بازش نکن سام.
لحن شکسته سام:
- بگو داری شوخی میکنی... بگو چیزی که تو سرمه اشتباهه.
آرمان نالید:
- بیا سام بیا بر... .
- لال شو آرمان... جواب منو بده.
فریاد غران مرد سالن ب
لطفا صبر کنید...
زهرا 🩷
0اصلا نفهمیدم اشکم کی ریخت 😭😢🥺