ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و سی و چهارم :
آن بیرون، خانوادهی حقیقی رامدخت بودند اما نه منتظر او. بامداد بود، او که نشاط را در آغوش خود گرفت و پاهای برهنهی او را که بر نردهی فاصله انداخته میان خود و حنیف نشاند، لبهی تیشرت نباتی او را صاف کرد.
- امروز بمون خونه خب؟ از پیش باباحنیف جم نخور تا برگردم.
نشاط طرهموی مواج و درهمپیچیده بر رخش را فوت کرد سپس دستانش را سراغ بازی با موهای پدرش که وسط سر از دوطرف بلندتر
مطالعهی این پارت حدودا ۲۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۶۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

فاطمه زهرا
0خب،رامی ببینم چجور زیر بار عذاب وجدان حرف هایی که به بامداد زده میتونه دووم بیاره🥲ولی عمویی که هومن باشه>>>نیکوو داری چه شکری میخورییی وای از تو نیکووو