پارت صد و بیست و هفتم :

سکوت سنگینی فضای تنگه را فرا گرفت. فقط صدای نفس‌های بریده‌ی همسفران به گوش می‌رسید و گاه‌گاه، خش‌خش خفیفی از جابه‌جایی سنگ‌ریزه‌ها زیر پای بی‌تابشان. مارتین، با نگاهی پر از تردید و شاید وحشت، به کوله‌ی روی زمین خیره شد. پیشانی‌اش خیس عرق بود و لب‌های خشکیده‌اش را به هم می‌فشرد، انگار می‌خواست چیزی بگوید اما کلمات در گلویش گیر کرده بودند. الکس، هنوز با دستان لرزان سیریوس را در Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۶۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطی

    0

    چرا باید خنجر اتحاد پیش سیریوس باشه پنهان کنه..حتما دلیل قانع کننده ای داره

    ۹ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️