سلبریتی منفور من به قلم زهره پورصباغ
پارت دوازده :
اگر تعلل میکردم اشکم در می‌آمد
_ نمیخواد، چهارتا بیشتر نیست خودم میتونم.
که گفت: نه دیگه میخوام امشب تک تک آرزوهات رو برآورده کنم تا بابت اینهمه زحمتت حسرتی تو دلت نمونه!
و درکمال خونسردی دست کرد و کلید را در قفل توی در چرخاند.
نگاهم به کلید بود که در جیبش انداخت از وحشت ماتم برد!
مچ دستم را اسیر دستش کرد و به سمت میز کشاند.
خواستم مانع شوم که محکم روی صندلی میز توال
لطفا صبر کنید...
