سلبریتی منفور من به قلم زهره پورصباغ
پارت سیزده :
صدای قاروقور شکمم بلند شد. دلم ضعف میرفت. اصلا چرا باید برای همچین آدمی گرسنگی میکشیدم؟!
پتو را کنار زدم و به سمت آشپزخانه راه افتادم.
که نگاهم کشیده شد به لباسم، بافت آستین حلقه ای کوتاه، لب گزیدم.
که صدایش پشت سرم آمد.
_ نمی‌دونستم به کارخونه اینقدر علاقمندی! مگرنه زودتر وادارت میکردم.
حوصله بحث بااو را نداشتم.
بوی برنج هم در فضا پیچیده بود.
پشت میز نشستم ک
لطفا صبر کنید...
هدی
0خسته نباشید خانم پورصباغ حس خیلی خوبی به رمانتون دارم🩷