صدای زنی پشت در به قلم ساناز لرکی
پارت بیست و چهارم :
دانههای برف، ریزریز و بیصدا، مثل ارواحی سرگردان از آسمان قیرگون شب پایین میآمدند و روی موزاییکهای یخزدهی حیاط بزرگ عمارت مینشستند.
درختهای لخت و بلند حیاط، مثل نگهبانانی عبوس در تاریکی ایستاده بودند و روی شاخههای خشکشان، کلاغها سایه انداخته بودند. دهها کلاغ که انگار خواب به چشمشان نمیآمد، در سکوتِ سنگینِ نیمهشب، با چشمهای براقشان ما را تماشا میکر
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
Medusa
1ترکیب کلاغ و برف و این حیاط و آتیش>>>>
۷ ماه پیشMedusa
1تشبیهات فوق العاده✨ شاعرانه و دارک
۷ ماه پیشاکرم بانو
1حالابگو چرا از صدای جیق نازلی خوشش اومد
۷ ماه پیشدنیا
0یهویی هم مهربون شده با نازلی
۸ ماه پیشدنیا
1کارِ خودشهه
۸ ماه پیشپرنیا
1حامی که نمیتونه پیچ ببنده برق رو وصل کرد؟؟ فک کنم کار خودشه
۹ ماه پیشZinb
1حس میکنم حامی واقعا یه دیونه واقعیه چون برگشت به نازلی هم گفت صدای جیغت قشنگ تره آخه یه آدم نرمال چرا باید همچین حرفی بزنه
۹ ماه پیشموفرفری
2چقدر توصیفاتت قشنگ بودن ساناز جان داداشمون قاتل از اب در اومد تازه اولشه...
۹ ماه پیشسیتا
0قاتل نباشه؟قیافش کمی غلط اندازه😅
۹ ماه پیشسیتا
1چ تشبیهات زیبایی متشکر ساناز عزیز
۹ ماه پیشنورا
0نازلی فقط خودت تو دردسر ننداززززز
۹ ماه پیشملی
0عالیییی چقدر خفننن
۹ ماه پیشمیم کویین
2و دختری که حتی درست کردن برق ساختمون این اقا رو هم دیده ووووو چه شود
۹ ماه پیشنیا
3ولی اون یه مکانیک فوق العادست یه نابغه
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Medusa
1حامی نمیتونه *** ببنده؟ کار خودشهههه