پارت دویست و نود و دوم :
روی زمین افتاد. چشمهایش باز ماند. سام تکان نخورد. نه فورا. چند ثانیه، شاید بیشتر ، فقط او را نگه داشت. انگار اگر رهایش کند، حقیقت قطعی میشود.
سپس به آرامی دستش را روی چشمهای سعید گذاشت و پلکهایش را بست.
هیچ صدایی از او بیرون نیامد. نه گریه. نه فریاد.
فقط سکوتی سنگین… .
وقتی سرش را بالا آورد، چیزی در چهرهاش تغییر کرده بود.
درد هنوز بود، اما زیر لایهای سردتر. سختتر. غ
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

م
2بالاخره موفق شد انتقام بگیره،اون لعنتی بیشتر از اینم حقش بود،سام باید زنده بمونه،هنوز انتقام از خائنا تمام نشده😠