پارت دویست و نود و دوم :

روی زمین افتاد. چشم‌هایش باز ماند. سام تکان نخورد. نه فورا. چند ثانیه، شاید بیشتر ، فقط او را نگه داشت. انگار اگر رهایش کند، حقیقت قطعی می‌شود.
سپس به آرامی دستش را روی چشم‌های سعید گذاشت و پلک‌هایش را بست.
هیچ صدایی از او بیرون نیامد. نه گریه. نه فریاد.
فقط سکوتی سنگین… .
وقتی سرش را بالا آورد، چیزی در چهره‌اش تغییر کرده بود.
درد هنوز بود، اما زیر لایه‌ای سردتر. سخت‌تر. غ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    2

    بالاخره موفق شد انتقام بگیره،اون لعنتی بیشتر از اینم حقش بود،سام باید زنده بمونه،هنوز انتقام از خائنا تمام نشده😠

    ۹ ماه پیش
  • فاطی

    4

    بعضی انتقاما دیر گرفته میشه..چه زجری کشید سام در این زمان..ولی تموم شد

    ۹ ماه پیش
  • افسون

    2

    چه انتقامی گرفت و چقدر دیر و دردناک چون متاسفانه اونایی که رفتن دیگه برنمیگردن دم سام گرم و معرفت مایک

    ۹ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️