پارت دویست و نود :
عرض اتاق توسط کوبش موزون و شدید کف پوتینهای نظامیاش طی شدند. با ریتمی جنون‌وار درحال قدم زدن بود. دستانش غرقه در خون و موهای تیرهاش خیس عرق است. حدقهاش مقداری گشادتر و مردمک‌هایش تنگتر شده بود.
- ولی خب... آدم مرده که بر نمیگرده. پس قرار نیست پشیمون شم. هر کاری که نیازه انجام میدم تا همتون رو مستقیم بفرستم به درک. کسی که بتونه بابای خودش رو به کشتن بده چرا به بقیه رحم کنه؟
فری
لطفا صبر کنید...
م
3لعنتی هنوزم به سام امیدواره،اعتراف نمیکنه 😠