پی یار به قلم الهام فتحی
پارت صد و بیست و سوم :
-اینجا چه خبره؟
خودش گفت و بقیه را با دست دور کرد.
در نگاه اول چشم دوخت به پلک های خیس من و دست اشوانی که هنوز قرار نبود از من جدا شود.
شاید یک لحظه خیال کرد مزاحمتی ایجاد شده که چند گام بزرگ به سمت من برداشت.
-داری چکار می کنی آقا؟
شک نداشتم اشوان لرزش من را زیر انگشت هایش حس کرده و از درون در حال لذت بردن است.
-من پدرشم..ما رو تنها بذارید.
اینکه جزو یکی از خانواده ها
لطفا صبر کنید...
