ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و بیست و پنجم :
به وقت بعدازظهر؛ نفس عصر آمد آزاد شود که کلاغ قصه بال زد و چون در دل آسمان سقف محله‌ی قدیمی گذشت، نفس عصر حبس ماند. در این حبس، هومن و هیلا بودند که کنار هم نفس گرفتند و رو به در فلزی خانه‌ی قدیمی گام برداشتند. دست هومن فرو رفته در جیب شلوار همرنگ پیراهن مشکی تنش با آن آستین‌هایی که تا زیر آرنج تا زده و کمی چروک بودند، موبایل را از جیب بیرون کشید و در همان حال نگاهی به هیلا انداخت. او را دی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
هعی
1از ی طرف دلم میخواد همه چی فاش بشه و تموم از ی طرفم نمیخوام این رمان تموم شههههه😥
۸ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
سعی کن فعلا دلت نخواد تموم بشه😂🤝
۸ ماه پیشفیونا
2بانو بعد این همه سال زندگی با ایرج، تازه فهمیده دور و برش چه خبره... کاش منم می تونستم اون دفتر خاطرات رو بخونم
۹ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
رازهای ایرج به خطر افشا افتادن، همه قراره بفهمن چه چیزهایی توی اون دفتر نوشته شده..
۹ ماه پیشفیونا
0در حال علاقه مند شدن هومن و مهدخت رو با این که مثل عشق رامی و مهدیار دردسریه واسه خودش، می دوستم✨ دمت خیلی گرمه دکی جون که تونستی همزمان که هومن رو به آرامش می رسونی، دلش رو هم ببری
۹ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
مهدخت واقعا معجزه‌ی هومنه^^
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0ولی قشنگی هومن و مهدخت🥲یه ارامش خاصی دارن واقعا...ولی مزدک واقعا هیچ کسیو جز مستانه و کسری نداره...