زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و چهل و چهارم :
فصل بیست و چهار
من هرگز توحید را ندیدم.نه توی تعطیلی میان ترم و نه عید آن سال.او نتوانست خودش را به تهران برساند چون باید اثاث کشی می کرد به خوابگاه دیگری که تازه ساخته بودند و حسابی درگیر شد.درس خواندن توی شهری غریب آزارش می داد.این را خودش توی ایمیلی که برایم فرستاد،نوشته بود.پدر برایم موبایل نخرید و من زیر نظر مادر و مقررات سختی که برایم گذاشته بود،سخت درس می خواندم و قلم چی را شرکت
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
1وقتی میخندیم مثل اینکه دنیا نمیتواند ببیند.از قدیم گفتن بعداز هر خنده ای گریه ای هست.
۹ ماه پیششیوا
1از الان هیجان فرداشبو دارم چی کار میخوای بکنی مهشاد جون من قلبم ضعیفه آخرش کی با کیه و تارخ تکلیفش چی میشه جون من مهمونی ب هم نخورهههه فقط ناز و نوازش باشه خوب؟
۹ ماه پیشاکرم بانو
1حس خوبی ندارم از دیر اومدن مروتی ها،نکنه اتفاق بدی افتاده؟
۹ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
خودمم حس خوبی ندارم
۹ ماه پیشMrzh
1آخ جون بلاخره آزادی😍لیما از کادو قبولیت کوتاه نیای گوشی رو بگیری😁😂
۹ ماه پیشترنم
1آرامش قبل از طوفان.. حس میکنم ی اتفاق بدی افتاده جشن کلا کنسل میشه
۹ ماه پیششیوا
1منم خیلی میترسم چیزی نشه
۹ ماه پیشترنم
2وااا تینا خانم چرا آرنگ رو سرزنش میکنی شوهریه که خودت انتخاب کردی هر کی خربزه بخوره پای لرزشم میشینه
۹ ماه پیششیوا
0اره خدایی خیلی پرروس
۹ ماه پیششیوا
1ای خدا چقده خوشحال شدم برا لیما چقدر خوب بود این پارت بعد اون همه سختی امیدوارم توحید حسابی به لیما تبریک بگه تو آستوریا که گذاشتی مهشاد جون همون مهمونی قبولیه؟ خیلی خوشگله من زوق کردم
۹ ماه پیشترنم
1چقد برا لیما خوشحال شدم انگار که خودم قبول شدم😍😍
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
زهرا
0من مشکوکم به لباس جشن لیما، نکنه گلبانو نقشه ای برای لیما داره، توحید بینوام😢