پارت پنجاه و هفتم :


کاسه دوده را دراز کردم، اما در نیمه‌ راه با درکی ناگهانی متوقف شدم. با خودم بلند گفتم: «چیزی برای نوشتن ندارم،» و به اطراف نگاه کردم.
باد موهایم را تکان داد و روک به شکل کلاغ روی کنده کنارم پرید، سرش را چرخاند تا پرهای دمش را آراسته کند. درست وقتی قرار بود او را دور کنم، بلندترین پر را گرفت و از بدنش کشید. آن را با وقاری شاهانه به من داد. گرم بود و انتهای محور نیمه‌شفاف آن حاوی قطره‌

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️