افسون کلاغ ها مترجم طیبه حیدرزاده
پارت پنجاه و یک :
صورت آدم‌هاست. با غذا کمی می‌تونم کار کنم، اما با لباس‌ها نه زیاد، و با سلاح‌ها اصلاً هیچی.»
«کی اصلاً به سلاح نیاز داره! اگه من فانی بودم، دوست داشتم هنر نقاشی لباس درست کنه. خواهش می‌کنم عجله نمی‌کنی و این رو نمی‌پوشی؟»
به پارچه صورتی با ترش‌رویی نگاه کردم. «فکر کنم. می‌تونی نگهش داری تا من آماده بشم؟» آن را پس دادم و لباسم را درآوردم. به خاطر نبود جای بهتر، آن را روی زمین
لطفا صبر کنید...
