پارت صد و هفده :
- من دارم میرم، فردا سعید اجازه داد باز برات غذا میفرستم. نشد هم خودت یه چیزی بپز بخور.
بیاراده سر برگرداند و ملتمس گفت: میشه نری؟ امشب اینجا بمونی؟ یا حداقل لاله رو بذار پیشم باشه.
نازنین نگاه چپکی تحویلش داد.
- همینم مونده اسم بیاد رو دخترم. کم امروز شنیدیم از تو.
با اینکه حرفهایش تلخ و گزنده بود اما چارهای نداشت، تنها نمیتوانست، قطعا سکته میکرد.
- توروخدا آبجی، Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
متاسفانه اینکه واقعیت داشته، بیشتر این داستان رو دردناک میکنه
۸ ماه پیشاسرا
1امیدوارم تصمیم درست بگیره آراس درست مجازات کنه🙏
۹ ماه پیش
آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
قطعا با وجود زانا تصمیم درست رو میگیره
۹ ماه پیشMary
1قلمت مانا نویسنده جان^^
۹ ماه پیش
آمنه آبدار (الهه) | نویسنده رمان
مرسیی عزیزم🤍✨
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

م
1بیچاره صبری،چرا اینقدر تنها بوده 🥺