روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت شصت :
آذر مسیرش را به سمت آسانسور کج کرد و من بیآنکه چیزی بگویم، دنبالش رفتم. هنوز سنگینی حرفهایش دربارهی آن طبقه روی سینهام بود؛ باری که نمیشد زمین گذاشت. جلوی آسانسور ایستادیم. درب ها با صدایی کوتاه باز شدند و وارد شدیم.
فضای داخل آسانسور سرد و خنثی بود؛ دیوارهای فلزی، نور مستقیم سقف، انعکاس چهرههایمان روی سطح صیقلی اسانسور همه و همه حالم را به مراتب بدتر میکرد.
آذر دستش رØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
2حتی گریه کردن هم سخت است در این موقعیت چطور ممکن است و من چقدر ساده به این مامن دل بسته بودم..ذهنم به قبل برگشت به وقتی که هومان را نجات دادم و به کلبه بردم..وای چه خوش خیال
۹ ماه پیش
فاطمه مهدیان | نویسنده رمان
ممنون عزیزم برای تک تک نظراتت
۹ ماه پیشفاطی
1تندرست باشید
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
3تمام مدت همه چیز و دید؟ از هومان تا مانی... برگزیده برای چی؟ کالبد شکافی و اینا آخه؟ البته تو داروهای گیاهی هم هوشش خوبه