صدای زنی پشت در به قلم ساناز لرکی
پارت بیست و دوم :
عصر، آسمان خاکستری و سنگین، شکمش را درید و بوران، با تمام قوا، به جان شهر افتاد. دیگر از آن رقص آرام و شاعرانه‌ی برف خبری نبود. دانه‌های برف، تبدیل به گلوله‌های سفیدی شده بودند که با زوزه‌ی باد، بی‌رحمانه به شیشه‌ی پنجره‌های قدیمی شلاق می‌زدند. اول اینترنت قطع شد، بعد آنتن موبایلم پرید و در نهایت، با چند سوسوی ضعیف و ناامید، برق هم رفت.
دوباره در تاریکی و سکوت مطلق فرو رفتم. سکوت
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Medusa
1سابقه نشون داده مردی که مراقبت نباشه یعنی دوستت نداره مثل فرهاد
۷ ماه پیشMedusa
1یه زندانی واقعی توی جزیره برفی❄
۷ ماه پیشاکرم بانو
0بسم الله. کجامیبرتش
۷ ماه پیشدنیا
0هنوزم مشکوکه این بشر
۸ ماه پیشNegar
1حامی مثل اسمشه
۸ ماه پیشپرنیا
2داره خیلی دلبر میشه حامی نه؟؟
۹ ماه پیشموفرفری
0برای اولین بار خوشحالم ک شهرمون برف نمیاد اگه اینطور بود و هی برق قطع میشد بنده به ۳۰ سالگی نمیرسیدم سکته رو میزدم و خداحافظ😐😂 حس خوبی ندارم به حامی رفتاراش ضد و نقیضه ی جوریه
۹ ماه پیشسیتا
0ممنون ساناز جان💗
۹ ماه پیشسیتا
1شایدم ب خاطر اینه این دوره همه نقاب دارن هیشکی خود واقعیش نیست :)
۹ ماه پیشسیتا
1اینروزا هر چی رمان میخونم شخصیتا خیلی هلو و جنتلمنن ولی رنگ عوض میکنن🥲
۹ ماه پیشسیتا
1اگ عوض نشه حامی،🤕😂یه مرد واقعی اینطوریه
۹ ماه پیشملی
0عالی ، میشه پارت هدیه بدیددددد
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Medusa
1نازلی حس آدمیه که قایقش وسط سیاهی دریا شکسته و تو اوج ناامیدی و مرگ یهو نور فانوس میبینه و اون فانوس حامیه:)