تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و پنجاه و چهارم :
تا آخرشب با مهرو، در خیابان‌های تهران چرخیدیم و در رستورانی لوکس، شامی خوش‌طعم خوردیم.
در تمام این ساعاتی که با خوشی گذشت، لبخند از روی لبان مهرو کنار نمی‌رفت انگار حسابی از کاری که برایش انجام داده بودم، شادمان مانده بود!
- خسته‌ای؟
مهرو که مشغول باز کردن پوست شکلات کاکائویی‌اش بود، سری به‌نشانه‌ی نفی تکان داد و گفت:
- نه، چطور؟
فرمان ماشین را چرخاندم و زمزمه کرد
لطفا صبر کنید...
فاطمه ❤️
1عالی بود نازنین جان پر از احساس خوب💜💜💜💖 الان خبری از پاشا نیست باید ترسید؟؟ یا باید امیدوار بود که دیگه بی خیال مهرو شده ؟!