ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و بیست :
دسته‌ای از پرندگان در آسمان پرواز کردند و چون سوی دیگر شهر به عمارتی متروکه با درونی باشکوه رسیدند، آسمان غروب را پذیرفت و پرندگان از ترس رنگ خونی که این غروب را تیره و تار کرد، تلخ و دلهره‌وار خواندند. دلهره‌ی این آوا بند دل مردی بود که ابتدای این روز همراه یاسر به این عمارت پا گذاشته بود؛ او که با چشمانی گیج و درنده، موهایی آشفته و خاکی که بر قسمت پشت شلوارش چسبیده بود، وارد باغ متروک
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
2خوشحالم بانو داره نسبت به رامی ملایم تر میشه...یعنی شاید اونقدرم بد نباشه بانو مثل قبلا