دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و پنجاه و سوم :
*****
برخلاف همیشه در خانه بسته بود. متعجب نگاهی به زنگ انداخت، سال‌ها می‌شد که زنگ خراب بود، پس باید در می‌زد. دستش را روی فلز داغ گذاشت و چندبار دستش را محکم روی در کوبید. چند دقیقه طول کشید تا بهنام در را باز کرد و با دیدن بهنوش نیشش باز شد و قبل از هر کلامی دستانش را دور کمر بهنوش حلقه کرد و بلند گفت:
ــ سلام آبجی بهنوش.
بهنوش لبخند زد و دستش را روی موهای او کشید و زمرمه کرد:
ـ
لطفا صبر کنید...
