دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و پنجاه و دوم :
******
حاج‌آقا با عجله وارد خانه شد و در را به شدت به‌هم کوبید. از صدای در معصومه از جا پرید و نگاهش مات در ماند. حاج‌آقا عمامه را برداشت و نزدیک رفت. اخم‌هایش درهم بود. معصومه برخلاف روزهای گذشته نه سلام کرد نه بلند شد، اما سایۀ سنگین مرد را که روی خودش حس کرد. کتاب کوچک دعا را بست و سربلند کرد. میان چشمانش ستیز بود، مرد متعجب شد از این همه سردی نگاهش و عمامه را روی مبلی گذاشت و دوباره خیر
لطفا صبر کنید...
