اشق به قلم عاطفه میرزائی
پارت پنجاه و چهارم :
صنم که دیگر نای سرپا ایستادن نداشت، هق زنان، بر روی پله نشست. احساس کرد سنگی بزرگ بر روی سینه‌اش جا خوش کرده است. این فشار سنگین نه تنها جسمش را خسته کرده بود بلکه روحش را نیز زیر بار افکار و ترس‌ها اسیر کرده بود. او افسوس می‌خورد که ای کاش شهامت این را داشت تا از شایان، آن شخص مرموز و نقشه‌های پلیدش سخن بگوید. در دلش شعله‌ای از خشم و ناامیدی می‌سوخت؛ هر چه بیشتر به عمق افکارش می‌اندیشی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
عاطفه میرزائی | نویسنده رمان
سلام گلی، من سعی می‌کنم روزای پارتگذاری دوتا پارت بفرستم. پر انرژی هم میفرستم اما بی‌تفاوتی مخاطبینی که می‌خونن و چیزی نمیگن آدم رو دلسرد می‌کنه و ولی چشم من امشب دوپارت میفرستم🌷
۸ ماه پیشآیدا
0ای شایان نامرد الهی گوربه گوشی باز حداقل همه چی رو گفت که گند زده به زندگیشون
۹ ماه پیشعاطفه میرزائی | نویسنده رمان
بله، آتیش انداخت به جونشون... 😢
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
النا
0کاش فاصله پارت دهی کمتر بشه 🥲🥲🥲