اشق به قلم عاطفه میرزائی
پارت پنجاه و سوم :
معین آهسته از سه پله‌ی باقی‌مانده پایین آمد. صورت به ریش نشسته و چشمان غمگینش نشان از حال و روز نامیزانش بود. صنم با دیدن او گویی جرئت پیدا کرد که بی‌توجه به مبین گامی به سمت معین رفت.
- سلام.
معین آرام و سرد جوابش را داد. غم نشسته بر جان دخترک از طرز جواب او بیشتر شد و حس سربار بودن را به خود گرفت. اما به سختی بر حال بدش مسلط شد و کلامش را بیان کرد:
- اومدم برای عرض تسلیت، ببخشید ا
لطفا صبر کنید...
