گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت سی و نهم :
*
حتی برای یک ثانیه نمی‌توانستم از شماتت خودم دست بردارم. چند ساعت پیش وحید غرورم را فرش کرده و روی آن پا کوبیده بود. شخصیتم درد گرفته بود. شیرین درونم شکسته و خرد شده بود. هر قدمی که برمی‌داشتم، تکه‌های شکسته‌ی این غرور مانند تیغی احساس را می‌درید. مگر جرمم چه بود؟ من که نیت بدی نداشتم. فقط خواسته بودم یک خاطره‌ی خوب دوتایی بسازم و کمی از بار افکار وحید را، حتی شده برای چند ساعت سبک
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
ماهرخ
0سلام عزیزم حق داری هیچ کدوممون این روزا دل و دماغ نداریم سرکاریم کلافه ایم خونه اسم کلافه ایم خوابیم ناارومیم 😞
۱۰ ماه پیشآنههه
1شیرین بچم خیلی مهربون و به فکر همه ست...وحید لیاقتش رو نداره، لیاقت اون یه زشتی مثل سمانه ست:)
۱۰ ماه پیشم.ر
0خیلی سخته امیدوارم زود خودشو پیدا کنه 🤲
۱۰ ماه پیشZahra
0گفتم شیرین قویه :)))گریه هاشو تو *** کرد الان میخواد حواسشو پرت کنه فقط
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
شادان
0اخی ..شیرین جان..چقد درکش میکنم..