گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت سی و هشتم :
چشم می‌بندم و صورتم را زیر دوش می‌گیرم تا با خیال راحت گریه کنم. وحید بدجور کنفم کرده بود. حق نداشت اینطوری در ذوقم بزند. چه می‌شد اگر مثل آدم شمعش را فوت می‌کرد و تشکر می‌کرد، تا من هم ساعت مچی‌اب را که با پس انداز چند ماهه‌ام برایش خریده بودم به او بدهم. شاید ساعتی که دور مچش می‌انداخت، می‌توانست مهر من را هم دور دلش گره بزند.
صابون را بدون لیف، تا هر جایی که دستم می‌رسد روی
لطفا صبر کنید...
شادان
0اینجوری دیگه نمیشه ادامه ی این رمان رو خوند.. مخصوصا الان پاییزه و هوا سرد و شکلات داغ میچسبه..