اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت صد و بیست و نهم :
خاتون با عجله به سمت اتاق منوچهر خان رفت. هفت تیر نقره کوب را از روی دیوار برداشت و به سوی در دوید. شاهرخ با دیدن او سراسیمه داد زد :
_ عمه؟
خاتون بدون نگاه به پشت سرش با عجله از عمارت بیرون رفت. شاهرخ دنبالش دوید تا مانع رفتنش شود. ترسیده گفت :
_ نه نه نه...نرو...عمه نرو.
خاتون به پشت سرش نگاهی انداخت و شاهرخ پیراهن او را محکم چنگ زد. خاتون سریع اسلحه را به سوی او گرفت و جدی گفت :
_
لطفا صبر کنید...
ملیسا
0خب خدا رو شکر به موقع رسیدن