رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست و هفتم :
نیلوفر دستش رو آروم روی دست ام گزاشت و گفت:
_اردوان...
به سمت اش برگشتم و لب زدم:
_جان اردوان،چیزی میخوای بگی؟؟
لبش رو میجوید و مشخص بود داره استرس زیادی رو تحمل میکنه لب زد:
_قول میدی تا آخرش پام وایستی؟؟
یه وقت پشتم رو خالی نمیکنی؟؟
روی فرمون کوبیدم و گفتم:
_تو من رو اینجوری شناختی نیلوفر؟!فکر میکنی من تورو ول میکنم؟
سر چرخوند:
_نه نه اصلا..
اما میترسم بعد
لطفا صبر کنید...
