رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و بیست و پنجم :
ادامه داد:
_من همش دارم میگم نره...
اما تو همش میگی بدوش...
بابا پسر،همه و همه حتی مادر،از نقشه ی بابا خبر دارن،اما نخواستن که بهت بگن،
همه برای راحتی خودشون و ختم به خیر شدن این ماجرا سکوت کردن...
سکوتی سنگین که گوش من رو کر کرده بود امروز...
من باید بهت میگفتم،و الا عذاب وجدان ول کنم نبود...
شروع به جویدن لب پایینی ام کردم:
_یعنی همه شرط روی نابود کردن قلب و احساس م
لطفا صبر کنید...

سحر
0پریسان کثافت لنگه ی مادر افریتشه