رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و شانزده :
لبخند مصنوعی زدم و گفتم:
_خدا از خواهری کمت نکنه مهلقا جان،مهربونیات درست مثل مادرت،گل نسا خانمه!
همونقدر با وقار و متین..
مهلقا خندید و گفت:
_دیگه دارید خجالتم میدید و شرمنده ام میکنید!
من وظیفمه کاری که از دستم برمیاد رو براتون انجام بدم.
دست اش رو به گرمی فشوردم و گفتم:
_دو شبه که خونه نمیاد..
مطمئنم امشب هم نمی....
با صدای چیک در،با هول از جام بلند شدم و دست
لطفا صبر کنید...
