اشق به قلم عاطفه میرزائی
پارت بیست و هشتم :
سلانه‌سلانه با ذهنی مشوش از پله‌ها بالا رفت و وارد راهرو شد. بی‌اراده نگاهش به سوی اتاق معین کشیده شد، از دیدن او که دست به سینه به دیوار کنار اتاقش تکیه داده بود، متعجب شد و ناخودآگاه شال حریر مشکی‌اش را جلوتر کشید و کمی خودش را جمع‌وجور کرد. با نگاه دزدیدن و بی‌تفاوتی به سوی اتاقش رفت.
- خیلی علاقه داری ستون بودن منو به رخ بکشی؟
با صدای جدی و گرم معین سر جایش ایستاد، سر کج کرد و
لطفا صبر کنید...
