اشق به قلم عاطفه میرزائی
پارت بیست و هفتم :
***
سرش را بر روی فرمان گذاشته بود و با عمق وجودش گریه می‌کرد. تا رسیدن به مقابل عمارت، هر کلمه و سخن شایان به یادش می‌آمد و هر واژه‌اش همچون تیری به قلبش اصابت می‌کرد. هرگز تصور نمی‌کرد روزی فرا برسد که برای نجات شرکت و ارث خاندانش ناچار شود به کارهایی دست بزند که حتی در خیالش نمی‌گنجید.
در آن لحظه، احساس کرد بار سنگینی بر دوش دارد و دیوارهای انتظار بر او فشار می‌آوردند. گویا همه
لطفا صبر کنید...
