سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و نود و هفتم :
عمو شونه‌ای بالا انداخت.
- نه خب، من یکم فرق دارم.
دیگه کسی چیزی نگفت و فقط با این افکار سمش تنهاش گذاشتیم.
هر کی سوار ماشین خودش شد.
عمو دانیال گفت با ماشین خودش و تنها میاد.
سوار ماشین شده بودیم که گفت: این جمعیت واقعا لازمه؟
مامان بزرگ سرش رو از شیشه ماشین بیرون آورد.
- برو بشین دانیال، برو! دسته گل و شیرینی هم یکم جمع و جور و شیک بخر.
عمو سری تکون داد و رفت سوار م
لطفا صبر کنید...
