سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و نود و یک :
دهن همه‌مون باز موند.
خودش شروع کرد به تحلیل شعرش.
- ببین تو این دو تا بیت همزمان، عشقم بهش و رنج سینگلی رو نشونش دادم.
چشم‌هاش رو ریز کرد.
- خدا شاهده به جون مهیار، به جون این دو تا دوقلوی اسکلش، به جون فرفری، چنان نیشش از این شعر عاشقانه باز شد که فقط خدا بدونه.
دو تا انگشت وسطی و اشاره‌ش رو، رو به چشم‌هاش گرفت.
- از توی چشم‌هاش خوندم که می‌گفت خدایا چی تو تورم انداختی!
لطفا صبر کنید...
