پارت نود و هفتم :
خزال به داخل اتاق برگشته و روی صندلیش که همیشه رو به پنجره بود و در تاریکی و زیر نور ماه روی آن می‌نشست و به بیرون خیره می‌شد، نشسته بود.
با ناخن حنا زده انگشت اشاره‌اش که حتی آن را هم با انگشتر طلای بزرگی زینت داده بود، روی دسته صندلی می‌کوبید.
آراس در اتاق را بست و روی مبلی که پشت سر خزال بود نشست.
- جدیدا وقتی میگم بیا اتاقمم نمیای، قبلش باید حتما یه سری به دلنیا بزنی.
همین
-character.webp)
-character.webp)
لطفا صبر کنید...
م.
1با اینکه گلاویژ خیلی ناراحت بوده اما مطمئنم به اون چیزی جرات نداشته بگه،از خودش درآورد