پارت نود و چهارم :
سامران که چشمش به خان افتاد، شروع کرد به گریه و زاری!
- خان من نوکرتم، غلط کردم، به خدا اصلا جایی نداشتم برم.
آراس پوزخندی زد و جدی مقابلش ایستاد.
- میدونی چرا اینجایی؟
خواست توجیه کند.
- آراس خان من جایی نداشتم برم، خانواده اون دختر من رو تیکه پاره میکردند، من یکی از فامیلام اونجا بود، چند روزی خونهش موندم.
فکر میکرد قرار بود به خاطر ماندنش در روستای کناری مجازات شÙ
لطفا صبر کنید...

اسرا
1میدونه اگه بروداونجاباحرفهای صدمن یه غازراحتش میزارن ولی خان نه🙏