پارت نود و چهارم :

سامران که چشمش به خان افتاد، شروع کرد به گریه و زاری!
- خان من نوکرتم، غلط کردم، به خدا اصلا جایی نداشتم برم.
آراس پوزخندی زد و جدی مقابلش ایستاد.
- میدونی چرا اینجایی؟
خواست توجیه کند.
- آراس خان من جایی نداشتم برم، خانواده اون دختر من رو تیکه پاره می‌کردند، من یکی از فامیلام اونجا بود، چند روزی خونه‌ش موندم.
فکر می‌کرد قرار بود به خاطر ماندنش در روستای کناری مجازات شÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

تصویر شخصیت دلنیا در رمان شروانو (شَروانو) دلنیا
تصویر شخصیت آراس در رمان شروانو (شَروانو) آراس
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    میدونه اگه بروداونجاباحرفهای صدمن یه غازراحتش میزارن ولی خان نه🙏

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️