بازگشت گلوله به قلم نیلوفر سامانی
پارت صد و نوزده :
مجدد زنگ را نگهداشت.
صدایِ دینگ مانندش، مغزش را خط میانداخت؛ اما چارهای جزء آن نداشت.
آسانسور در طبقه پنجاه و پنج از حرکت متوقف شدهبود.
اگر سقوط میکرد، یحتمل کارِ برسام تمام بود! شاید هم کمبود اکسیژن کارش را تمام میکرد.
در هر صورت ترجیح میداد مرگش به واسطهی گلوله رقم بخورد.
زنگ را رها کرد.
دستانش را دو طرف شیارِ درب قرار داد.
با یک دم کوتاه، هوا را وارد ر
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
sedighe
0خیلی عالی خسته نباشید
۴ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
ممنونم❤️✨️
۴ ماه پیشسایه
0بابا دم همشون گرم
۶ ماه پیشآیناز
0آخخخ فقط میتونم خبیثانه بخندم دمت گرم برسام
۷ ماه پیشهما
0اخیشششش دلم خنک شد نوا عوضیی برسام بکشش تروخدا 🤣
۸ ماه پیشکیمیا
1به یه رفیق مثل سیاوش نیازمندم🥲
۸ ماه پیشجانا
0رمان جالبیست
۹ ماه پیش
نیلوفر سامانی | نویسنده رمان
❤️❤️
۹ ماه پیشزهرا
2وقتی برسام داشت از پله ها بالا می رفت یاد پاندای کونگ فوکار افتادم😂 ومنی که از ۲۰ تا پله برم بالا بیهوش میشم😂
۱۰ ماه پیششیرین
0یه بار جستی ملخک دوبار جستی ملخک آخر تو مشتی ملخک از گدا گشنه جماعت پادشاهی در نمیاد بشین سر جات نوآی خائن
۱۰ ماه پیشنفس
0بابا کارت حرف نداره دمت گرم
۱۰ ماه پیشمریم
0خیلی عالیه
۱۰ ماه پیشنادیا
0اخیییششش😂دلم خنک شد، سیاه سوخته دیگه خیلی مغرور شده بود حقش بود گیر برسام بیافته
۱۰ ماه پیشسحر
0سپاسگزارم از شما
۱۰ ماه پیشفخری
3آخ که دلم خنک شد.خدا پشت و پناهت برسام سپاس فراوان نیلوفر جان قلمت مانا 💞💞💞💞💞💞
۱۰ ماه پیشخزان
0تو هیچکدوم از رمان ها بهار به ارسام نمیرسه؟
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Asal
0آخجون قرار دخل نوآ ام مثل افسون کنده شه