سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هشتاد و چهارم :
من بچه خردسالی بیش نبودم که داشت سیب ممنوعه نشون می‌داد...
سلامی دادم که زود بلند شد.
- کجا بودی؟
همزمان که پله‌ها رو بالا می‌رفتم جواب دادم:
- بیرون!
- پیش اون دختره؟
نچی کردم.
- مامان تو چرا شمشیرت و با این بدبخت از رو بستی؟
اخمی کرد و چشم غره‌ای رفت.
- چون برام تعریف کردن با پسر دسته گل من چطور رفتار می‌کنه!
یه پله پایین اومدم.
- جانم؟
با همون اخم توی
لطفا صبر کنید...
