سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هفتاد و دوم :
صورت دوتامون از چندش جمع شده بود. با همون حالت نگاهم برگشتم و به نیان گفتم: آبجی کیف رو بده ننه جون برای خودش باشه.
نیان سری تکون داد و کیف رو آورد و دست ننه جون داد.
دندون رو که همون‌جوری توش انداخته بود در آورد و نگاهی بهش انداخت.
کیف رو خواست پس بده که نیان گفت: نه نه، برای خودتون باشه.
ننه جون مردمک چشم‌هاش رو بالا داد.
- بعدا پس نمیدما!
- مشکلی نیست برای خودتون باشه.
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
مبینا
1ممنون از نویسنده عزیز اما ی سوال دارم با این وضع پارت گذاری معلوم هست کی تموم بشه اصلا؟🥲 دو ساله این رمان داره نوشته میشه