سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و شصت و ششم :
نگاه تندی حواله نیهان کرد.
- این کارا اصلا در شان یه دختر نیست.
نیهان شونهای بالا انداخت.
- خب نباشه.
بعد اومد و کنار من وایساد.
مامان دوباره با همون اخمها و نگاه جدیش خیرهم شد.
- توضیح بده دانیال.
گلویی صاف کردم.
- خب عرضم به حضور پر خشم و خروشت که دارم دوماد میشم.
نیهان برگشت سمتم و هیجانزده پرسید: بله داد؟
ابرویی بالا انداختم.
- نه داره فکر میک
لطفا صبر کنید...
