سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و شصت و دوم :
سعی کردم جدی‌تر از همیشه باشم و بهش اون دلگرمی که نیاز داره رو بدم.
- مطمئن باش پشیمونت نمی‌کنم؛ اون‌قدری عاشقت بودم که تا الان هیچ‌کس چشمم رو نگرفته... من نمی‌ذارم دیگه چشمات غمگین بشن.
ته قلبم یه جوری بود. با اینکه می‌دونستم حسی بهم نداره، دلم نمی‌خواست باور کنم یا بشنوم که هیچ حسی بهم نداره.
- نمی‌دونم چی بگم.
لبخندی زدم.
- فکر کن بهش، هر چقدر دلت خواست اما وقتی تصمیم
لطفا صبر کنید...
