گالری مردگان به قلم زهرا رحمانی
پارت چهل و یک :
دانشگاه خلوت‌تر از همیشه به نظر می‌رسید؛ یا شاید هم او حوصله‌ی دیدن آدم‌ها را نداشت. نمی‌دانست چرا مستقیما سر از دانشکده‌ی هنر درآورده است؛ در صورتی که در دانشکده‌ی خودش امتحان داشت. امتحانش برای آن روز بود یا فردا؟ گیج شده بود و ذهنش یاری نمی‌کرد. برایش اهمیتی نداشت. در بهترین حالت، چیزی هم نخوانده بود. پس قرار نبود چیزی را از دست بدهد.
راهروها کش‌دار شده بودند و صداها انگار از
لطفا صبر کنید...
