پی یار به قلم الهام فتحی
پارت نود و چهارم :
طنز فرانک شلیک خنده ای بود که همزمان شد با شنیدن یک موسیقی شاد از تلویزیون و ویژه برنامه اش.
فریال با یک ببخشید ملایم از جا بلند شد و اظهار خستگی کرد.
نذاشتم شب به خیرش به "ش" انتهایی اش برسد، تمام قد مقابلش رفتم..
چقدر دلم برایش در این مدت تنگ شده بود.
-تو که عیدیت و نگرفتی از من هنوز.
پلک هایش را مرطوب دیدم.
گفتم همین الان است که جلوی چشم همه زیر گریه بزند.
او هم دلش
لطفا صبر کنید...
