پارت سی :

بیست
سپیده دمید که وارد لنگرگاه شدیم. من در دماغه ایستادم در حالی که آستر آخرین بانداژ را می‌بست، و نزدیک شدن شهر را تماشا کردم. چهار سال بود که رویای لحظه رسیدن به سروس را داشتم، و حالا که اینجا بودم، تنها چیزی که می‌توانستم به آن فکر کنم لحظه‌ای بود که صورت پدرم را می‌دیدم. فکر می‌کردم چه می‌گوید. چه می‌کند.
ساختمان‌های سنگی در هم فشرده بودند و از تپه‌ای که به آب ختم می‌شد سر

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    چرا منتظر بودم لحظه خدافظی بغلش کنه؟🥺🥺

    ۳ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    اون وست رو دوست داره !! این تنه زدن اخر یعنی اتفاقی بود؟؟

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️