پارت بیست و نهم :

نوزده
وقتی بعد از تاریکی وارد کابین شدم، ویلا تنها کسی بود که در ننوی خود بود. صندوق من هنوز پر از آب بود، اما در هر حال درش را باز کردم و کمربندم را داخلش انداختم. از بالا، صدای قدم‌ها در اتاق وست شنیده می‌شد و نور شمع از ترک‌ها بیرون می‌زد. از زمانی که برای لنگر شیرجه زده بودم به من نگاه نکرده بود، و شاید تا وقتی از کشتی نمی‌رفتم نگاه نمی‌کرد. شاید این‌طور بهتر بود.
به ننوی خودم

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    چی میتونه وست رو مجبور کرده باشه؟

    ۳ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    به سروس رسید ولی فکر وست رو تا همیشه کنار ذهنش داره!

    ۷ ماه پیش
  • موفرفری

    0

    مرسی ساناز بابت پارت عالی بود دلم میخواد ببینم وست چیکار کرده ک عذاب وجدان داره

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️