زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و سی و نهم :
باورم نمی شد که توحید آنقدر عاشق باشد.قبلترها آنقدر جدی درباره ی خودمان چیزی از دهانش نشنیده بودم.هیچ وقت حرف جدی ای درباره ی علاقه اش نزده بود که مرا امیدوار کند.همیشه همه چیز در حد متلک و شوخی باقی می ماند.نمی توانستم باور کنم توحید با آن و قد و هیکل و بر و رو،انقد ر دل شکسته،مضطرب و وابسته ام باشد که از اسم خواستگاری که برای من برده می شود،بهراسد و آن طوربلرزد.زبانم چسبیده بود به حلقم.ن
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا
0چه پارت خوش خوشانی شد اوف همینه آفرین به لیما و توحید
۱۰ ماه پیشهدی
0آهای عالیجناب عشق🩶
۱۰ ماه پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
عزیزممم
۱۰ ماه پیشباران
1بلاخره معلوم سد،،،، جوون توحیدوعسق بازی
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
جووونزززز😂😁😍
۱۰ ماه پیشترنم
1توحید جان نگران نباش لیما مال توئه
۱۰ ماه پیشترنم
1وااای اینا بعد از دو ماه همو دیدن قطعا دلتنگ هم بودن..چه بغلی هم بود خیلی قشنگ بوددد
۱۰ ماه پیشMrzh
1جووووون بازم از عشق بازی این دوتا مرغ عشق بنویسیم😍😍
۱۰ ماه پیشفاطی
1و چه کارا نمیکند این بغل هایی که آرام میکند اصلا باعث میشود از نو بسازی همه چیز را..حتی پل هایی که خراب شدن...این پارت باعث شد نفسی عمیق از ته قلبم بکشم..چه خوش نشست
۱۰ ماه پیشرضوان
1وای که چقدررررر شیرینننن بود، گرمی بغل توحید رو منم از پشت گوشی حس کردممم
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
خوشحالم دوستش داشتی عزیزم
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
1اخ این بغله چه چسبید....
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
به منم چسبیددد
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0عالی بود💐💐💐💐