زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و سی و دوم :
پدر نان بربری ها را توی آشپزخانه گذاشت و برگشت و اخم کرد به رویم:حرف نباشه! ساکت! بریم تهران کارت دارم!
ارنگ در اتاق را باز کرد:مامان؟اینا دارن میرن! بیا جلوشونو بگیر...
مادر از اتاق بیرون رفت و نمی دانم بینشان چه گذشت که مروتی ها راضی شدند صبحانه بخورند و بعد بروند تهران.
از وقتی مروتی ها برگشتند،من مثل یک کوچک و ترسو،کنج اتاق خانه ی بابا جان می نشستم و می ترسیدم باز مادر و پدر بیا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
عزیزی
۸ ماه پیششیوا
0واقعا شرایط سختیه بهترینا برای ایران مرسی که به فکر حال خوب ما هستی مهشاد جون
۱۰ ماه پیششیوا
0من دام برا توحید تنگ میشههه توحیدممم
۱۰ ماه پیششیوا
0این همه نوشتم پرید یه عالمه حمله تایپ کرده بودم
۱۰ ماه پیشترنم
1چه وضعیتی شده تکلیف تینا مشخص نیس توحید معلوم نیس رفته کجا..تارخ هم که کلا تارخ سابق نیس باز اون اتفاقای قبلی براش میوفته
۱۰ ماه پیشترنم
1اخیششش اینا چن وقت بود دعوا نکرده بودن
۱۰ ماه پیشترنم
1وااا چرا همه چیز یهویی اتفاق افتاد..من دلم برا توحید تنگ میشه
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
1ای وای چرادارن میرن...من ک دلم واسه توحید تنگ میشه😏😏😏
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
دیگه باید جمع کنند برن
۱۰ ماه پیشستاره
1سپاس ازپارت جدیدهممون چندلحظه حال وهوامون عوض میشه♥️🤍💚
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
خداروشکر عزیز دلم
۱۰ ماه پیشزهرا
0دلم سوخت برا تینا و آرنگ، گلبانو جان یه کم مهربون تر باش.. حالا انگار چکار کردن توحید و لیما، خوب میبردنشون پزشک قانونی
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
پزشکی قانونی چرا؟ اگر برای تست نزدیک بودن می گی که واقعا لزومی نداره...نوجوونا ضربه می خورن اون دیگه مال خانواده های خیلی خیلی سختگیره
۱۰ ماه پیشمهشاد لسانی | نویسنده رمان
بی لباس که نبودن بدبختا ....تو تاریکی چی کار کنن... امکان پذیر نبوده ؛)))
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
0مرسی عزیزم💐💐💐💐💐