لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت چهل و پنجم :
فصل یازده
آینه‌ی جیبیش را از کیف در آورد و نگاهی اجمالی از داخل آن به صورتش انداخت. بی‌رنگی لب‌هایش تو ذوق می‌زد. دل و دماغی برای آرایش کردن نداشت. آینه را داخل کیف انداخت و از کوچه خارج شد.
دلش مالش می‌رفت. صبحانه نخورده از خانه بیرون زده بود. آن قدر فرخ سر صبحانه اخم و تخم داشت که اشتهایی برایش نماند.
کنار دکان مشدی رضا که آجر‌های قرمز رنگش عمر طولانیشان را نشان می‌داد
لطفا صبر کنید...
