لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت چهل و چهارم :
دلش برای اضطراب مادرش می‌سوخت. سکوت کرد تا بیشتر از این آزارش نداده باشد. محبوبه بلند شد، از پله‌ها پایین رفت و در همان حال گفت:
_ دیروقته، برو بخواب منم اینا‌رو بشورم بیام.
خوابش نمی‌آمد. صدای انگشتان مادرش زیر گوش‌هایش هنوز جولان می‌داد.
_ من می‌شورم. تو برو بخواب.
_ تمیز بشوریا!
چشمی زمزمه کرد. محبوبه قبل از اینکه در را ببندد صدایش زد.
_ حنا؟
حنا گفتنش پر از ب
لطفا صبر کنید...
