پارت هفتاد :

با تکون آرومی که از طرف سیاوش دیدم ناخودآگاه با سرعت چرخیدم سمت مهدی و جوری بهش نگاه کردم که مطمئن بودم میتونه این سوال و از تو چشمام بخونه:
- یعنی واقعاً اون سیاوش که تو فاصله ی چند قدمیم خوابیده؟ یعنی تموم شد اون کابوس؟
نگاهم خیلی طولانی نشد و یه بار دیگه برگشتم سمت سیا که بالاخره چشماش باز شده بود؛ اما کاملا گیج به نظر میومد. انگار اونم بدتر از من صدها سوال داشت توی سرش می‌چرخید.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • معصومه

    0

    آخیییییی 😭😭😭😭😭

    ۹ ماه پیش
  • میم

    1

    عالی بود،با وجود سیاوش خیلی هیجان انگیزتر شده 🤩

    ۱۰ ماه پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    سیاوش چرا اینقدر طرفدار دارهههه 🤣🤣😂😂

    ۱۰ ماه پیش
  • میم

    1

    وای الان حتما می برنشون پیش ماشین باز باید از وسط این روستای شگفت انگیز رد بشن،داستان داریم تا بتونن ازاینجا جون سالم در ببرن 😱🙏🏻💚🌹

    ۱۰ ماه پیش
  • مهناز

    1

    هیجان انگیز شد

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️