گالری مردگان به قلم زهرا رحمانی
پارت سی و هشتم :
درِ ساختمان بسته بود. تنها نشانه‌ی تعجب‌برانگیز بودن آن، پنجره‌ی شکسته‌ای بود که تا همین چند وقت پیش، در تردد به کارگاه پشتی آن خانه، آن را همیشه سالم دیده بود. تنها پنجره‌ای بود که از آن خانه‌ی ویلایی مشخص بود. پنجره‌ی اتاق دوبلکسی که کسری آن را اتاق خودش نامیده بود.
در آن صبح سرد، مایا همچنان جلوی در ایستاد. شماره‌ی کسری هنوز روی صفحه‌ی گوشی‌اش بود. خاموش بود... نه بوق اشغال
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
Fati
0وای وای باورم نمیشه من یه حدسایی زدم ولی چیزی نمیگم تا مطمئن بشم😂 خیلی عجیب شد اینکه همه خانواده ش رو از دست داده، من فکر کردم خواهره توهمه😅 نگو دختره خودش کلا توهم میزده
۹ ماه پیش
زهرا رحمانی | نویسنده رمان
متاسفانه ظاهرا این‌طوریه😬 اما باطن قضیه رو خدا داند😬💔
۹ ماه پیشزهرا رحمانی | نویسنده رمان
ممکنه همین‌طوری باشه
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Fati.
0وای باورم نمیشه😶 یعنی چی یعنی الان همشون مردن؟ مایا داشته توهم میزده نکنه اصلا خواهر دوقلوی وجود نداره😐🙄